Kur’an-ı Kerim’de ismi geçip peygamber yahut salih bir kul olduğu konusunda ihtilaf bulunan zatlardan birisidir Hz. Zülkarneyn(as). Yüce Allah’ın(cc) kendisine vermiş olduğu güç ve kuvvetle doğu ve batıya seferler düzenlemiş, yeryüzünde bozgunculuk yapıp insanların canlarına ve mallarına kasteden Yecüc- Mecüc kavmine karşı bir set örüp insanları onların şerrinden korumuştur.
Yine O’nun meşhur kıssasından bir kesit şudur ki; Bir vakit ordusuyla sefere çıkan Zülkarneyn(as) gece vakti yolda ilerlerken ordusunda bulunanlara: “Ayağınıza takılan bir şey olursa onları toplayın!” diye emir verdi.
Ordunun içinde bir grup kendi arasında fısıldaşarak: “Bugün çok yürüdük, çok yorulduk. Gece vakti olmuş, bir de ayağımıza takılan şeyleri toplayıp boşuna ağırlık mı yapalım?” deyip hiçbir şey toplamadılar.
İkinci grup ise: “Madem komutanımız böyle emir verdi az da olsa toplayalım ki emre itaatsizlik etmiş olmayalım.” diyerek az bir şey topladılar.
Üçüncü grup ise: “Komutanımız boş yere emir vermez. Elbette bildikleri vardır. Bu işte bir hikmet vardır.” dediler ve ayaklarına takılan her şeyi topladılar.
Ortalık aydınlanınca topladıkları şeylere hayretle baktılar ki hepsi değerli taşlar… O zaman anladılar ki ordunun geceleyin geçtiği yer bir mücevher vadisiymiş. Bunun üzerine;
Hiçbir şey toplamayan birinci grup ah vah etmeye başlayıp: ‘‘Neden hiçbir şey almadık! Niye dinlemedik komutanımızı! Keşke hepsini alsaydık! Hiç değilse biraz alsaydık!” diyerek pişman oldular.
Az toplayan ikinci grup: “Keşke biraz daha alsaydık! Neden dinlemedik ki komutanımızı!’’ diye sitem ettiler.
Çok toplayan üçüncü grup ise: “Komutanımıza güvenip itaat ettiğimiz için Allah’a şükürler olsun. Keşke lüzumsuz eşyalarımızı atsaydık da daha çok değerli taşlardan alsaydık.” diyerek fazla almalarına rağmen üzüldüler.
İşte bu misal gibi ahiret hayatında da insanlar hesap vermek için mahşer meydanında toplatıldığında benzer ifadeler kullanacaktır;
Allah’a inanmayanlar, kendilerini ateist, komünist, Marksist vs. olarak tanımlayanlar kısacası İslam şeriatının(sırat-ı müstakim) dışında kendilerine yol çizenler: “Eyvah, yazıklar olsun bize. Keşke iman etmiş olsaydık da şu cehennem ateşinden kurtulsaydık, şu güzel cenneti uzaktan seyretmek zorunda kalmasaydık.” diyecekler.
İman ettiği halde Hakk’a kulluğunda tembellik yapmış olanlar “Keşke kulluğun gereğini yerine getirmiş olsaydık, daha çok salih amel işleseydik de Rabbimizin engin ikramına mazhar olsaydık.”
İman edip çokca salih amel işleyenler ise “Keşke makamımızı biraz daha yükseltecek ameller işleseydik, biraz daha namaz kılsaydık, sadaka verseydik, oruç tutsaydık, sevap işleyecek şeyler yapsaydık.” diyeceklerdir.
Madem durum böyle o halde Allah’ın bize ihsan ettiği şeylere şükrederek, zamanımız varken, hala nefes alıyorken ahirette bize daha çok fayda verecek işler yapalım. Hayatımızın her anını bilhassa içerisinde bulunduğumuz bu mübarek Ramazan ayını Zülkarneyn(as)’in vadisi olarak telakki edip hayırlarla dolu bir şekilde, ilahî rızaya uygun olarak yaşamaya gayret edelim. Bu ayı ve içerisinde gizlenmiş olan Kadir Gecesi’ni hakkıyla idrak edelim. Zira Ramazan sonunda da muhtemelen kıssada anlatılana benzer şekilde pişmanlıklar yaşanacaktır.
Ramazan ayını gereği gibi önemsemeyenler, oruç tutmayanlar kaçırdıkları fırsatları anladığı zaman: ‘‘Keşke biz de oruç tutanlardan olsaydık, gaflete dalanlardan olmasaydık.’’ diye pişman olacaklardır.
Ramazan ayını yarım yamalak geçirenler: ‘‘Keşke oruçlarımızı tam tutsaydık, büyük bir fırsat olan teravih ve mukabeleleri hakkıyla yerine getirseydik.’’ diyecektir.
Ramazan ayını dolu dolu geçirenler de daha fazla istifade edememenin hüznünü yaşayacaktır.
O halde keşkeler ve pişmanlıklar etrafımızı sarmadan bu Ramazanı kendimiz için bir milad olarak kabul edip;
-Daha önce kılmadığımız namazların, tutmadığımız oruçların, yerine getirmediğimiz sözlerin, içerisine dalmış olduğumuz gafletlerin farkına varıp tevbe ve telafisini yapalım.
-Boş bıraktığımız cami saflarını yeniden dolduralım.
-Mukabele halkalarında biz de yerimizi alalım.
-Yoksul-varlıklı ayrımına girmeden iftar sofralarımızda eş, dost, akrabalarımızla yeniden bir araya gelelim.
-Yetim, kimsesiz ve garibanları sevindirelim.
-Filistin, Doğu Türkistan, Afrika başta olmak üzere dünyanın dört bir yanındaki mazlumları unutmayalım. Elimizden geldiğince maddi-manevi desteklerimizi seferber edelim.
Ve hikâyenin sonunda gök kubbe altında hoş bir sada bırakalım inşaallah.
Bu duygu ve düşüncelerle mübarek Ramazan ayının özelde tüm İslam âlemi ve mazlum coğrafyalar için, genelde ise özünü kaybetmemiş ve insanlığını yitirmemiş olanlar için hayırlara vesile olmasını niyaz ederim.
Selam ve muhabbetle…
